Obecność plastik i mikroplastik w morzach i wybrzeżach Stał się jednym z najpilniejszych problemów środowiskowych na świecie. Szacuje się, że aż 95% przedmiotów znajdowanych na plażach i dnach morskich to plastik, a około 80% z nich pochodzi z działalności lądowej, takiej jak codzienne użytkowanie opakowań, tekstyliów i innych produktów konsumenckich.
W tym kontekście Golfo Nuevo w argentyńskiej Patagonii stało się naturalne laboratorium, w którym można zrozumieć, jak zachowują się mikroplastiki w półzamkniętym systemie morskim. Zespół Narodowego Centrum Patagońskiego (CENPAT) i Centrum Badań Systemów Morskich (CESIMAR-CONICET) przeprowadził pierwsze kompleksowe badanie tego obszaru, dostarczając kluczową bazę danych, która służy również jako punkt odniesienia dla innych linii brzegowych, w tym linii Hiszpanii i Europy.
Pionierskie badanie obejmujące całe Zatokę Nuevo
Śledztwo prowadził Ayelén Costa, stypendystka CESIMAR-CONICETwraz z naukowcami Juanem Pablo Pisonim, Camilą Tavano, Rodrigo Hernándezem Moresino i Juanem Pablo Tombą. Ich głównym celem było uzyskanie przeglądu zanieczyszczeń mikroplastikiem i innymi cząsteczkami pochodzenia antropogenicznego wzdłuż całego wybrzeża zatoki.
Aby to osiągnąć, zespół zaprojektował próbkę obejmującą 12 stacji rozmieszczonych wzdłuż wybrzeża Golfo Nuevo. Podczas trzech kolejnych kampanii lądowych pobrano próbki wody powierzchniowej i osadów międzypływowych, czyli z pasa plaży, który jest naprzemiennie zakrywany i odkrywany przez pływy.
Dzięki takiemu podejściu możliwe było posiadanie zarówno pewnego rodzaju „migawka” tego, co dzieje się w wodzie w danym momenciejak w przypadku długoterminowego zapisu przechowywanego w osadach. W ten sposób naukowcy mogli przeanalizować nie tylko ilość zanieczyszczeń, ale także ich rozkład i przemieszczanie się w tym półzamkniętym systemie.
Golfo Nuevo charakteryzuje się ograniczona wymiana z szelfem kontynentalnymTo sprawia, że jest to środowisko niezwykle wrażliwe na zanieczyszczenia. Do tej pory tylko jedno badanie naukowe koncentrowało się na niewielkim obszarze, więc ta praca znacząco poszerza naszą wiedzę o całym akwenie.
Skąd bierze się mikroplastik i jakie rodzaje plastiku przeważają?
Wyniki badania sugerują, że Bardzo duża część wykrytych cząstek pochodzi z produktów tekstylnych.Wśród zidentyfikowanych materiałów wyróżniają się celuloza antropogeniczna i włókna barwione, z wyraźną przewagą koloru niebieskiego, a następnie cząstki przezroczyste i czarne.
Ponadto znaczna ilość politereftalan etylenu (PET)Plastik, bardzo powszechny polimer występujący w butelkach, pojemnikach na żywność i innych produktach codziennego użytku, może przedostać się do morza z obszarów miejskich – wraz z niewłaściwie zarządzanymi odpadami lub spływającą wodą deszczową – a także z samego środowiska morskiego, na przykład w wyniku zużycia sieci rybackich i lin używanych w połowach.
Włókna tekstylne, które uwalniają się podczas pranie ubrań i innych tkaninWłókna te są szczególnie problematyczne, ponieważ ich mikroskopijne rozmiary pozwalają im łatwo przedostać się przez systemy oczyszczania ścieków i trafiać do rzek i mórz. Wzór obserwowany w Zatoce Nuevo, z dużą ilością kolorowych włókien i celulozy zmodyfikowanej przez działalność człowieka, jest zgodny z tym, co opisano na innych wybrzeżach na świecie, w tym w kilku miejscach w europejskiej części Morza Śródziemnego.
W przypadku PET badacze wskazują, że jego obecność odzwierciedla mieszanka źródeł lądowych i morskichZ jednej strony mamy do czynienia z miejską konsumpcją napojów i produktów pakowanych, z drugiej zaś z intensywną działalnością połowową w regionie, która wiąże się ze zużyciem ogromnych ilości technicznych tworzyw sztucznych.
Różnice między wodą a osadem: zdjęcie i plik
Jednym z najciekawszych aspektów tej pracy jest porównanie tego, co znajduje się w wodach przybrzeżnych i w osadach międzypływowychZespół badawczy stwierdził, że próbki wody zachowują się jak migawka w czasie, bardzo wrażliwa na konkretne zdarzenia, takie jak ulewne deszcze, wycieki czy zmiany w aktywności człowieka.
W tych próbkach wyższe stężenia mikroplastiku i włókien antropogenicznych Znajdowały się one na obszarach w pobliżu miasta Puerto Madryn. Związek z bliskością miasta sugeruje bezpośredni wpływ spływu wody deszczowej niosącej ze sobą zanieczyszczenia z lądu, transportu cząstek w powietrzu oraz ruchu morskiego związanego z portem.
W przeciwieństwie do tego osady plażowe pełnią funkcję skumulowany rekord w czasieCząsteczki osadzające się w piasku mogą zostać później rozprzestrzenione na skutek działania prądów, fal, silnych wiatrów charakterystycznych dla tego regionu oraz cech geomorfologicznych plaż zatoki.
Ta dynamika oznacza, że w przeciwieństwie do tego, co obserwuje się w wodzie, nie wykryto statystycznie istotnych różnic w stężeniach cząstek pomiędzy różnymi obszarami osadu. Innymi słowy, osad działa jak swego rodzaju „niwelator”, który równomiernie rozprowadza zanieczyszczenia wzdłuż całego wybrzeża.
Porównanie obu mediów oferuje uzupełniający pogląd na ewolucję zanieczyszczeńPodczas gdy woda odzwierciedla szczyty i szybkie wahania związane z codzienną aktywnością, osady gromadzą długoterminowy ślad tego, co na przestrzeni czasu dotarło do ekosystemu.
Niski lub umiarkowany, ale niepokojący poziom zanieczyszczenia
Porównując wyniki z Golfo Nuevo z wynikami z innych obszarów przybrzeżnych, naukowcy doszli do wniosku, że Obecne stężenia mieszczą się w zakresie od niskiego do umiarkowanegoGdy dane porównamy z danymi z plaż argentyńskich, takich jak Claromecó, Pehuen-Có czy Monte Hermoso, albo z dobrze zbadanymi obszarami, takimi jak Morze Śródziemne, Morze Bałtyckie czy Zatoka Kalifornijska, Golfo Nuevo wykazuje niższe wartości.
Fakt ten nie oznacza, że sytuacja jest uspokajająca, lecz raczej, że Problem jest nadal na etapie, w którym można działać z pewną dozą swobody. Aby zapobiec wymknięciu się spod kontroli zanieczyszczeń, co miało już miejsce w innych gęsto zaludnionych obszarach przybrzeżnych Europy i Hiszpanii, w wielu przypadkach poziom zanieczyszczeń gwałtownie wzrósł w ciągu zaledwie kilku dekad, zbiegając się z rozwojem tworzyw sztucznych jednorazowego użytku i masową produkcją tekstyliów.
Zespół badawczy podkreśla znaczenie mieć solidną bazęTo coś, czego do tej pory nie było w przypadku Golfo Nuevo. Te wstępne dane pozwolą w nadchodzących latach ocenić, czy pojawią się nowe cząstki, jak zmienia się ich stężenie i jaki wpływ mają ewentualne wdrożone środki zaradcze.
Jak zauważa Ayelén Costa, wiedzieć, co jest znajdowane i w jakich ilościach To pierwszy krok w definiowaniu strategii monitorowania i podejmowania decyzji. Bez porównywalnych danych na przestrzeni czasu bardzo trudno jest zmierzyć sukces lub porażkę polityki redukcji plastiku.
Praca ta odzwierciedla rosnące zaniepokojenie międzynarodowej społeczności naukowej, która poszukuje Zrozumienie wpływu mikroplastiku na ekosystemy morskie i w łańcuchu pokarmowym, w tym narażenie ludzi poprzez spożycie ryb i owoców morza oraz wpływ na gatunki takie jak żółwie morskie, problem ten dotyczy również europejskich krajów nadmorskich.
Relacje z Hiszpanią i Europą: wspólne lekcje
Chociaż badanie koncentruje się na Golfo Nuevo, jego wnioski są bardzo przydatne dla Porównaj sytuację z innymi morzami półzamkniętymi, takimi jak Morze Śródziemnektóry obmywa znaczną część wybrzeży Hiszpanii i Unii Europejskiej. W obu przypadkach ograniczona wymiana wody sprzyja gromadzeniu się odpadów napływających z lądu i z działalności morskiej.
Obserwowane wzorce – przewaga włókien tekstylnych, wyraźna obecność PET i wyższe stężenia w pobliżu ośrodków miejskich i obszarów portowychWyniki te pokrywają się z wynikami badań przeprowadzonych na hiszpańskim wybrzeżu Morza Śródziemnego, Morza Północnego i Morza Bałtyckiego. Ta analogia wzmacnia tezę, że gospodarka odpadami na lądzie i regulacja składowania odpadów są kluczowe dla ograniczenia napływu tworzyw sztucznych do morza.
W Unii Europejskiej Strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych i przepisy dotyczące jednorazowego użytku tworzywa sztuczne i celowo dodane mikroplastiki Nakreślają one plan działania mający na celu ograniczenie tego rodzaju zanieczyszczeń. Badania takie jak to przeprowadzone w Golfo Nuevo dostarczają cennych informacji o obszarach, które, choć oddalone od Europy, charakteryzują się podobną dynamiką środowiskową i mogą służyć jako uzupełniające studia przypadków.
Dla Hiszpanii, która ma rozległą linię brzegową nad Atlantykiem, Morzem Śródziemnym i Morzem Kantabryjskim, systematyczny monitoring mikroplastiku w wodzie i osadach To niezbędne narzędzie. Doświadczenia innych krajów pokazują, że podjęcie działań w zakresie gospodarki odpadami miejskimi, uzdatniania wody i praktyk połowowych może znacząco zmniejszyć ilość cząstek przedostających się do środowiska morskiego.
Śledztwo w sprawie Golfo Nuevo podkreśla potrzebę łączyć lokalne działania z międzynarodowymi ramami współpracyJest to coś, co jest rozwijane w Europie poprzez dyrektywy morskie i porozumienia regionalne. Zrozumienie, jak te zanieczyszczenia zachowują się w różnych typach zatok i zatok, ma fundamentalne znaczenie dla projektowania polityk dostosowanych do realiów poszczególnych obszarów przybrzeżnych.
Łącznie prace wykonane w Golfo Nuevo oferują szczegółowa mapa zanieczyszczenia mikroplastikiem i włóknami antropogenicznymi w półzamkniętym i wciąż stosunkowo niezakłóconym systemie, stanowiąc jednocześnie użyteczny punkt odniesienia do porównań z innymi morzami, w tym w Europie. Posiadanie takiego punktu odniesienia otwiera drogę do długoterminowego monitorowania i wdrażania środków zaradczych, które, jeśli zostaną zastosowane terminowo i w skoordynowany sposób, mogą zapobiec osiągnięciu poziomu zanieczyszczenia obserwowanego już na wielu wybrzeżach Hiszpanii i reszty Europy.
