W ostatnich latach w Europie odnotowano bezprecedensowy rozwój morskiej energetyki wiatrowej. Według najnowszego unijnego Eurobarometru dotyczącego energii wiatrowej rok 2016 zakończył się mieszanymi liczbami: chociaż Stary Kontynent dodał jedynie 1.412 3.000 megawatów mocy w morskich elektrowniach wiatrowych, co stanowi spadek w porównaniu z ponad 2016 18.200 MW dodanymi w roku poprzednim, w 40 r. największa inwestycja gospodarcza w morską energetykę wiatrową, jaką kiedykolwiek odnotowano w ciągu jednego roku w Europie, osiągając 2015 miliarda euro, czyli o XNUMX% więcej w porównaniu z XNUMX rokiem.
Unia Europejska zamknęła rok 2016 całkowitą mocą zainstalowaną energii wiatrowej wynoszącą 153.600 12.068 MW, zarówno na lądzie, jak i na morzu, co stanowi wzrost o około 5.443 824,3 MW w porównaniu z rokiem poprzednim. Niemcy pozostały siłą napędową europejskiego sektora wiatrowego, zwiększając jego akumulację o XNUMX MW. Z tego XNUMX MW pochodziło z instalacji na morzu, co umocniło Niemcy jako prawdziwego lidera w dziedzinie morskiej energetyki wiatrowej.
Park Morski Bliźniąt, zlokalizowana na wodach holenderskich, była jednym z kamieni milowych 2016 roku. Instalacja ta składa się ze 150 turbin Siemensa o łącznej mocy 600 MW.
Podobnie inne instalacje, takie jak Gode Wind 1 i Gode Wind 2, również zostały podłączone w tym samym roku na morzu u wybrzeży Niemiec. Siemens dostarczył turbiny dla obu. Farmy te, wraz z Gemini, były jedynymi morskimi przyłączami wiatrowymi ukończonymi w 2016 roku.
Dokładność danych i analiz dotyczących morskiej energii wiatrowej
Obserwatorium EurObserv'ER wyjaśnia pewne kwestie w odniesieniu do swoich danych za 2016 rok. Jego statystyki nie obejmują farm wiatrowych typu Nearshore, czyli zlokalizowanych w pobliżu wybrzeży, ponieważ ich zachowanie bardziej przypomina park naziemny niż morski. Przykładem podanym przez EurObserv'ER jest park Westermeerwind w Holandii o mocy 144 MW, położony bardzo blisko brzegu.
Rozłączenia i postęp technologiczny
W całym roku 2016 miały miejsce również znaczące rozłączenia. Pływak wiatrowy, pływająca platforma z turbiną wiatrową o mocy 2 MW u wybrzeży Portugalii, została wyłączona po pięciu latach testów. Testy te umożliwiły zebranie niezbędnych informacji w celu ulepszenia przyszłych projektów platform pływających. Prototyp o mocy 5 MW w Hooksiel w Niemczech również został wyłączony po zakończeniu fazy testowej.
Perspektywy dotyczące morskiej energii wiatrowej
Oczekiwania na lata po 2016 roku były dość optymistyczne. W rzeczywistości oczekiwano, że dwuletnie okresy 2017–2018 przedstawią znacznie solidniejsze dane liczbowe, a Eurobarometr podał, że na początku 2017 r. w budowie znajdowało się ponad 4.800 MW projektów morskich elektrowni wiatrowych, przy czym dodatkowe 24.200 65.600 MW zostało już zatwierdzone, a XNUMX XNUMX MW w fazie projektowania.
Według WindEurope inwestycje w projekty morskiej energetyki wiatrowej w 2016 roku wyniosły 18.200 mld euro, rozłożone na 11 projektów, które uzyskały finansowanie. Oznaczało to wzrost o prawie 40% w porównaniu do inwestycji z poprzedniego roku.
Największa morska farma wiatrowa na świecie
Największa na świecie morska farma wiatrowa zlokalizowana jest u wybrzeży hrabstwa Kent w Anglii. London Array, zainaugurowana w 2013 r. przez byłego premiera Wielkiej Brytanii Davida Camerona, ma moc zainstalowaną 630 MW, wystarczającą do zaopatrzenia prawie pół miliona domów. Jego zwolennicy mają nadzieję zwiększyć jego moc do 870 MW w drugiej fazie, która wciąż oczekuje na zatwierdzenie.
London Array to wyjątkowy przykład tego, jak morska energia wiatrowa może znacząco przyczynić się do dostaw energii elektrycznej. Ze 175 turbinami wiatrowymi Vestas SWT-3.6MW-120 rozmieszczonymi na obszarze około 100 kilometrów kwadratowych, park ten potrzebował średnio 450 kilometrów podwodnych kabli, aby połączyć wszystkie turbiny wiatrowe z dwiema podstacjami morskimi. Z tych stacji energia elektryczna jest transportowana na kontynent za pomocą kabli wysokiego napięcia.
Montaż i charakterystyka turbin wiatrowych London Array
Vestas SWT-3.6MW-120 Jest to model stosowany w London Array. Każda ze 175 turbin wiatrowych ma wysokość 147 metrów, średnicę wirników 90 metrów i długość łopat 58,5 metra. Dzięki jednostkowej mocy 3.6 MW na turbinę wiatrową te giganty są zaprojektowane tak, aby stawić czoła trudnym warunkom panującym na Morzu Północnym.
Do montażu każdej morskiej turbiny wiatrowej wykorzystano siatkę pali dostosowaną do charakterystyki dna morskiego, o zmiennej głębokości od 5 do 25 metrów. Fundamenty zaprojektowano tak, aby utrzymać ciężar turbiny wiatrowej o masie do 225 ton podczas podnoszenia jej nad poziom morza.
Nowe technologie i pływający wiatr
Oprócz tradycyjnych instalacji kotwionych do dna morskiego, zastosowano technologię pływający wiatr okazało się realnym rozwiązaniem dla lokalizacji o dużych głębokościach, takich jak wybrzeże Hiszpanii. W przeciwieństwie do turbin stacjonarnych, turbiny pływające można instalować na głębszych wodach, gdzie wiatr jest silniejszy i bardziej stały. Technologia ta znajduje się w fazie przedkomercyjnej, ale oczekuje się, że w nadchodzących dziesięcioleciach stanie się opcją konkurencyjną.
Postępy w łańcuchu dostaw i możliwości rynkowe
Wraz ze wzrostem zapotrzebowania na morską energię wiatrową rośnie potrzeba opracowania solidnego łańcucha dostaw, który będzie w stanie wspierać masową produkcję kluczowych komponentów, takich jak łopaty turbin wiatrowych, kable podmorskie i podstacje morskie.
W kontekście europejskim kraje takie jak Niemcy, Dania i Holandia zintensyfikowały produkcję przemysłową, aby zaspokoić popyt na morskie farmy wiatrowe, który ma znacznie wzrosnąć w nadchodzących latach. Według szacunków Europejskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej (EWEA)do 2030 r. należy dodać około 60 GW mocy więcej, aby osiągnąć cele regionu w zakresie dekarbonizacji.
Należy spodziewać się dalszego wzrostu znacznych inwestycji w infrastrukturę do budowy parków morskich i produkcji komponentów, ze szczególnym zainteresowaniem technologią pływającą, która będzie kluczem do sukcesu morskiej energetyki wiatrowej w regionach takich jak Morze Kantabryjskie i Morze Śródziemne, gdzie głębokości są większe.